Nassenreunie: de Foto's
Hallo familie,
Hier zijn de eerste set foto's van de Nassenreunie van 14 juni 2009. De foto's zijn gemaakt door Michel en Patrick. Het Nassenneusje weet dat er nog meer foto's zijn gemaakt. Stuur jullie foto's naar info@nassenneusje.nl en ze worden op de site geplaatst. De redactie houdt zich het recht voor om erg compromitterende foto's te weigeren. Veel kijkplezier met deze selectie.
Voor een directe link naar de pagina met de foto's: klik hier.
Nassenreünie groot succes
De dag begon voor de organisatie al vroeg. Om 8 uur waren Roland, Bronneck en Patrick al in de Blokhut aanwezig om de boel klaar te zetten, terwijl Heidi thuis nog de laatste puntjes op de i zette. Veelvuldig werd de Buienradar geraadpleegd om te zien of de bui er al aan zat te komen en of deze overgewaaid zou zijn wanneer de reünie zou beginnen. Helaas had het weer andere plannen en kwamen de Nassen en aanhang met regenjas en plu binnen. Binnen was het echter een warm weerzien en was de bui al gauw vergeten. Veel handen werden geschud er werd heel wat afgezoend. De jonge aanwas werd door ooms en tantes aan een grondig onderzoek bloot gesteld en het bleek dat de familie nog aardig aan het uitbreiden is. Voor een ieder stond er koffie, thee of limonade klaar en kon gekozen worden uit verschillende vlaaien. Die vonden gretig aftrek, maar dat is aan de Nassen wel toe vertrouwd. Al gauw waren de Nassen met elkaar in gesprek, sommigen hadden elkaar tenslotte ook lang niet gezien. De jeugd vermaakte zich ondertussen prima in en rond de blokhut. Een beetje regen maakte hun niet uit, de kleurpotloden werden tevoorschijn gehaald en de kleinsten vermaakten zich met opa's en oma's. De meegebrachte fietsjes van de firma Klamer Fietsen waren ook erg leuk om op te rijden. Tegen 13.00 uur kregen de Nassen toch wel een beetje trek en werden ze door de organisatie voorzien van broodjes met beleg. Aangezien het eten bij de Nassen een voorname plek inneemt, werd er van het middagmaal zichtbaar genoten. Ondertussen waren de eerste flesjes bier te voorschijn gekomen. Iedereen kon smakelijk lachen om de verhalen van de eerste generatie Nassen die boven tafel kwamen. Buien kwam voorzichtig de zon te voorschijn en kon de jeugd onder begeleiding van een paar Nassen van de tweede generatie aan de speurtocht beginnen. De allerkleinste Nas, Sybren, lag lekker in een hoekje te slapen, terwijl Sara en Marit elkaar wakker hielden in hun reiswiegjes. Uiteindelijk waren ook zij zo moe dat ze in slaap vielen. Nu de zon er doorbrak en de jongsten de speurtocht deden fietste Bronneck op de Velocipide een rondje. Ook Clementien werd op de fiets met het grote wiel gezet en reed heel voorzichtig een paar meter. Vincent kon er niet aan ontkomen dat hij op deze fiets rond de blokhut moest rijden. Gelukkig voor hem hielden ze hem vast en gaven ze hem geen duw mee, anders was Vincent zo de bult afgereden en op het veld bij de Dierense Boys terechtgekomen. Niet bepaald zijn grote liefde.
Inmiddels was de speurtocht voorbij en waren de jongens en meisjes aan het proberen de voetballen door de gaten van het grote bord te schieten. Torben en Lucas lukte het om de bal er doorheen te krijgen. Vincent ging, door geld gelokt, ook een poging proberen. Helaas voor hem wilde de bal niet door de gaten. Ook Herman wilde wel eens een poging wagen, maar zelfs het raken van het bord was al een hele opgave. De rest van de Nassen die buiten stonden moesten er in ieder geval hard om lachen. De organisatie had gemeend dat een vragenlijst op te stellen die de Nassen konden invullen. Deze geste werd met instemming ontvangen en even later zat iedereen o.a. te denken wie hun/haar eerste vriendje was, wat de favoriete stedentrip was en een bekende uitspraak van hun ouders. (Het Nassenneusje heeft die lijsten inmiddels ontvangen en de antwoorden zijn erg leuk, dus wordt vervolgd). Zeker onder het genot van het bier en wijn kwamen er veel verhalen los bij de verschillende Nassen. Het 'Weet je nog?' was niet van de lucht. Toen de laatste vragenlijst was ingevuld werd het weer tijd om de magen te vullen. De organisatie had een warm/koud buffet geserveerd en iedereen liet het zich goed smaken. Na het eten werd er door de jongste Nas van de eerste generatie, Michel, nog een dankwoord uitgesproken naar de organisatie wat een groot applaus tot gevolg had van de genodigden. Nadat een ieder nog een laatste kop koffie, thee of limonade had gedronken was de tijd gekomen om afscheid van elkaar te nemen. Iedereen was het er over eens dat de reünie een groot succes was en zeker voor herhaling vatbaar.
Wordt vervolgd.
Nassen hebben familiereünie
